STORY

A Bounce 4 MEN 

​

αναπήδηση /ρυθμός/ παλμός / δόνηση/σεισμός/ κύμα /hip hop

 

Γιατί 4 MEN?

4 άνδρες νέοι, ωραίοι, δυνατοί, βίαιοι ,ανώριμοι κι ανόητοι, παγιδευμένοι στην ταυτότητα που τους δόθηκε, μπαίνουν σε παλμική τροχιά για ένα ταξίδι αυτό-ανακάλυψης και επιτέλους γδύνονται μπροστά στην θηλυκή και την ανθρώπινη

πλευρά τους.Την αποδέχονται , την αναγνωρίζουν και τελικά την ενστερνίζονται για να βρουν την σημασία μιας πραγματικής σημερινής ανθρώπινης ταυτότητας.Μέσα από τα στερεοτυπικά μοτίβα ενός ανδροκρατούμενου  hip hop, που ζητά αποδείξεις δύναμης ,επικράτησης και εξουσίας, οι 4 αυτοί αποδομούνται και αποδομούν για να βρούν τον παλμό τους και να οδηγηθούν σε κάτι πολύ πιο βαθύ ουσιώδες και αρχέγονο.Αλλοτε με χιούμορ και αυτοσαρκασμό και άλλοτε με σκληρότητα βία και φόβο 4 άνδρες παλεύουν για να βρούν το σήμερα, το εδώ, το εγώ και το μαζί.

Ο παλμός(bounce) θα γίνει το φάρμακο κατά της ανδρικής τους “κόμπλας” ,του μισογυνισμού, του φόβου τους για το διαφορετικό ,για το sex ,για τον Άλλο.

4 MEN γιατί οφείλουν να αλλάξουν.

 

Γιατί Bounce?

Τα πάντα γύρω μας βρίσκονται σε παλμό .Κι εμείς οι ίδιοι. Δεν υπάρχει έλεγχος στον παλμό ,εκτός αν μπορέσεις να τον προκαλέσεις. Ο χορευτής κι ο μουσικός δημιουργούν παλμούς και μπαίνουν σε αυτούς, και τους ζουν. Και συχνά παίρνουν κι άλλους μαζί τους. Και τότε, όταν ο παλμός γίνεται συλλογικός , ποτίζεται από τα νοήματα που του δίνουν οι συμμετέχοντες. Και κάπως έτσι αποκτά σημασία η δόνηση που προκαλείς. Αποκτά λόγο και αφήνει αποτύπωμα. Στη στιγμή και άλλοτε στην ιστορία ακόμα. 

Δέκα παλαμάκια μπορεί να είναι η αρχή μιας μεγάλης αλλαγής στο χώρο, στο χρόνο , στην ησυχία, στο θάρρος του ενός, στην δύναμη των πολλών.

Η έναρξη ενός επιτυχημένου παλμού που καταφέρνει να τους επηρεάσει όλους.

Η επιτυχία του παλμού ορίζεται από τη μεταδοτικότητά του , που ορίζεται από τη στιγμή, την ένταση, την επιμονή και την ανάγκη του να μεταδοθεί. Άρα από την αλήθεια του. Η ύψιστη σημασία του τότε , όταν έχει απολύτως επιτευχθεί είναι η παύση του. Το σταμάτημά του. Σε αυτό το σημείο ακριβώς ολοκληρώνεται ο λόγος της έναρξης και της διάρκειάς του.

 

Δυο χτύποι σε επανάληψη αρκούν για να μας ξεσηκώσουν. Δυο χτύποι αργοί διαδοχικοί , είναι αρκετοί για να μας καταρρακώσουν.

Η πτώση του παλμού προμηνύει θάνατο, δηλαδή ησυχία, κενό, τίποτα.

 Η κλιμάκωσή  του σημαίνει αδρεναλίνη, στρες , δράση, ζωή, έρωτα, φόβο και αγωνία. 

Βounce είναι ο πόνος, φεύγει  και έρχεται ξανά δυνατότερος για να σου θυμίσει τον κίνδυνο και να μπεις σε δράση. Να κάνεις κάτι.

Το bounce φέρνει ύπνο στο μωρό , τρανς στον χορευτή ,διαλογισμό στον ασκητή και άκριτο θράσος στον πολεμιστή.

 

Το λαϊκό σώμα εκφράζεται χιλιάδες χρόνια μέσα από το bounce, στις χαρές, στους θρήνους, στον πόλεμο, στους αγώνες, στη δουλειά.

Το bounce , μια ρυθμική φυλακή με απεριόριστες δυνατότητες .Υποχρεούσαι να υπακούσεις, υποχρεούται να σε ακολουθήσει. Το συναίσθημα και το λαϊκό αίσθημα ορίζουν τη σημασία, την δυναμική , την ποιότητα και την απλότητα ή την πολυπλοκότητά του.

 

Τί μας κάνει να αναπηδάμε?

Ποια τύμπανα ηχούν στο dna μας?

Για τί χτυπάει η καρδιά μας?

Για ποιον παλμό πολεμάμε?

O δρόμος πάλλεται ?πονάει?

Ο άνδρας πάλλεται?πονάει?

Ποια beats οφείλουμε να θυμηθούμε?ποιά να ξεχάσουμε για πάντα?

Θα δημιουργήσουμε τίποτα δικό μας?

 

Απόηχοι παλμών πανηγυριών,  γλεντιών οικογενειακών, χωριών και πόλεων, νυχτερινών καταστημάτων, εμβατηρίων, πένθιμων καμπανών, γηπέδων , συναυλιών, τρένων, μετρό, δονήσεων σεισμικών ,βημάτων στρατιωτών, διαδηλωτών, τακούνια από τα πόδια γυναικών, λυγμών πνιχτών, σε σούστες κρεβατιών,θυρών κλειστών, τρεμάμενων δοντιών, ανήσυχων ποδιών, γροθιών και πυροβολισμών, βομβαρδισμών, συναυλιών, γιορτών, αλόγων, μηχανών , εργοστασίων ,βροχών και κεραυνών ,hip hop μαχών , beats εκωφαντικών.

Και η απώλεια αυτών.

 

Δεν είναι η αναπαράσταση ενός bounce που γνωρίζουμε. Είναι το bounce που μας ενώνει σήμερα. Ένας νέος παλμός , ένας νέος χορός που θα δημιουργήσουμε μαζί. Ο παλμός που μας υποδεικνύουν οι ήχοι της πόλης , της χώρας, του κόσμου, των ειδήσεων, της νέας μας “κανονικότητας”, μιας νέας μετα-ταυτότητας .

 

Γιατί Hip Hop?

 

Γιατί το  Hip Hop είναι bounce .Είναι Groove είναι Flow, παλμός.

Eίναι ο κινητικός μας κώδικας. Hip Hop γιατί μεγαλώσαμε και “ανδρωθήκαμε” με τα Beats που τρυπάνε σαν λεπίδες.Με την αίσθηση του δρόμου, του χορού, του ανταγωνισμού.Να είμαστε άντρες χορευτές να είμαστε οι πιο δυνατοί, σκληροί να είμαστε οι καλύτεροι.Να κερδίσουμε το Battle.Άρα χορός, αλλά μάχη.Να νικήσουμε ή να χάσουμε σαν άντρες.

Το hip hop αυτή όμως την φορά θα έρθει να μας ελευθερώσει.Να μας απογυμνώσει και εν τέλει να μας λυτρώσει.Δεν είναι μάχη σε έναν κύκλο κλειστό με τον άλλον απέναντι αλλά μια διαδρομή ανηφορική οπου είμαστε μαζί και η μάχη διαδραματίζεται με τις δυσλειτουργικές μας πεποιθήσεις, με τις ταυτότητες και τα μοτίβα της συμπεριφοράς μας , με εξέλιξη σε έναν δρόμο ανοιχτό μπροστά ,οπου καλούμαστε να αποφασίσουμε ποιό θα είναι το αντρικό μας μέλλον.